Apollo

Apollo

Oprichting

Apollo zag het levenslicht op donderdag 12 mei 2005. Drie studenten van het koninklijk muziekconservatorium, Kevin Verlaeckt, Jeroen Verleden en Aäron Blomme staken op die dag de hoofden bij elkaar in klas 7 in de campus van de Hoogpoort.

Omdat hierover reeds enkele geruchten de ronde deden op het conservatorium trachtte 1 enthousiaste pre-schacht, Johannes De Wilde, toch te luistervinken en op te vangen wat er allemaal precies werd beslist. De ruiten werden gesloten en de vergadering werd verder gezet. Zij zochten hun inspiratie bij 6 plastieke flesjes Jupiler.

De naam werd gekozen en de lintkleuren uitgezocht: Apollo, aanvoerder der Muzen, met als trotse kleuren Bordeaux-rood, wit en goudgeel. Bordaux-rood zou staan voor de passie die men voor zijn vak moet hebben als muzikant, wit die de puurheid van de taal der muziek moet symboliseren en goudgeel voor de schittering en briljantie van muziek.

Elke club heeft uiteraard zijn eigen lied nodig en met een afdeling compositie binnen het eigen departement mocht dit toch geen probleem zijn. Kevin Verlaeckt schreef de tekst en Daan Jansens zette deze op muziek.

Het schild-ontwerp werd ook een duo-baan. Deze keer waren het Aäron Blomme en Kevin Verlaeckt die hun creativiteit de vrije loop lieten gaan. Later op 30 maart ’06 zou dit schild, geschonken en vervaardigd door Aäron en zijn ouders, onthuld worden op de ontgroeningscantus.

Het eerste levensjaar (2005-2006)

De eerste belangrijke opdracht van dit werkjaar, bestond eruit een werkbaar praesidium samen te stellen. Al in de eerste week bleek dit echter geen probleem te zijn: de enthousiastelingen waren talrijk.

De jonge club had natuurlijk ook zijn vaste stek nodig en die vonden zij in het Savaantje (Savaanstraat 8) bij Geert en Michelle. Geert werd dan ook de eerste Peter van de club.

2006-2007

Met de aanstelling van de nieuwe praeses en het nieuwe praesidium begon Apollo lustig aan haar tweede levensjaar. Ook de nieuwe garde eerstejaars was talrijk en veelbelovend. Binnen de schoolmuren begon Apollo zich steeds kenbaarder te maken. Zo wist zelfs sinterklaas de koorstudenten in een fabelachtige studentikoze stijl te verblijden met zijn bezoek op een onbekende woensdagvoormiddag in december.

Onze vaste stek verhuisde en we vonden onze nieuwe thuis in het Arteveldecafé (Sint-Pietersnieuwsstraat 204). Jurgen Noteboom werd onze nieuwe geliefde Peter en wist onze feestjes op gang te houden. In dit nieuw verblijf ontstond de basis voor enkele stevige vriendschapsbanden tussen Apollo en enkele andere studentenclubs.

2007-2008

Dat een cantus van Apollo gegarandeerd iets bijzonder wordt, kon al veel vroeger worden geconcludeerd. Sinds de toevoeging van de praesidiumfunctie ‘Machinist’ bestaan er echter superlatieven te kort om zo’n zangfestijn te beschrijven. De club raakte steeds meer ingeburgerd en werd als ‘onmisbaar element in het studentikoos leven van de conservatoriumstudent’ ervaren.

De nieuwe barman in ons vernieuwde clubcafé, Jelle De Groote, wist meteen onze harten te veroveren en zorgde meermaals voor gelach, gebulder en geloei op onze activiteiten. Het galabal en de cocktailparty werden een heus fenomeen onder de conservatoriumstudenten.

2008-2009

Al van op de openingsfuif in het Artevelde café werd duidelijk dat dit een fantastisch academiejaar zou worden voor Apollo. Binnen de club begon er een heuse studentikoze traditie te leven die telkens weer voor sfeer kon zorgen. Het galabal werd een fantastisch feest en zelfs enkele (verdwaalde) docenten konden het niet laten ervan mee te genieten.

Het was binnen de conservatoriummuren niet meer denkbaar een opendeurdag te organiseren zonder onze sangria- en cakeverkoop. Ook de verschillende gratis vaten draaiden tot algemeen jolijt steeds weer uit in een fantastisch feestje.

2009-2010

Omdat café Den Turk (Botermarkt 3) en barman Jelle De Groote een pertinent onderdeel van Apollo waren geworden, besloot het praesidium hun dan ook een welverdiende functie binnen de club te geven. Den Turk werd het Vice-Petercafé waar de studenten overdag hun toevlucht vonden en Jelle werd onze Vice-Peter. Dit tot groot genoegen van de enthousiaste leden.

Apollo kende ook haar eerste streekbierenavond. Na de eerste editie werd al vlug duidelijk dat deze gezellige bijeenkomst een onontbeerlijk deel van het activiteitengamma zou worden. Ook de nieuwe praesidiumfunctie ‘Anti-Sportpraeses’ wist binnen Gent meerdere harten te veroveren.

2010-2011

2010 staat bekend als het jaar van de grote verhuis. Het Vice-Petercafé Den Turk werd ons nieuw clubcafé, met Steven als peter. Jelle konden we niet zomaar achterlaten en hij kreeg de titel van Vader Abt. Ook vonden we een nieuwe cantuszaal, in ’t Kraaiennest, waar vele met gezangen en gerstenat gevulde avonden doorgebracht werden. Het jaarlijkse Galabal ging voor het eerst door in kaffee Plansjee, tot grote vreugde van de aanwezigen. De vriendschapsbanden met de Studenfanfare werden aangehaald, en we werden internationaal erkend met ons Wereldkampioenschap Weerwolven.

2011-2012

Het eerste jaar met een niet-conservatoriumstudent als Praeses. Het Galabal werd een eclatant succes -met zelfs een oscarwinnaar onder de aanwezigen- evenals de gastencantus en andere activiteiten. Na één semester moesten we jammer genoeg afscheid nemen van ’t Kraaiennest, wegens pertinent instortingsgevaar (waar wij voor niets tussen zaten). Belangrijke wapenfeiten voor dit jaar: de inwijding van de officiële vlag, een nieuwe lading t-shirts (met dank aan Gerda) en de goedkeuring van de langverwachte statuten.